ONTWIKKELING


Inmiddels zijn er heel wat jaartjes verstreken sinds Ann Baker met de Ragdoll begon in de 1960'er jaren. Alhoewel ze een eigenaardige vrouw was, hebben we het toch aan haar  te danken dat we nu van dit ras kunnen genieten.

Ann Baker is in 1997 als een verbitterde vrouw overleden.

De geschiedenis van de Ragdoll is terug te vinden op hun stambomen. Alle Ragdolls moeten uiteindelijk via alle lijnen terug te leiden zijn tot Josephine of in ieder geval tot de IRCA-stal.

Door de jaren heen is er om allerlei redenen veel ingekruisd met andere rassen, zoals onder meer Perzen, Heilige Birmanen en Balinezen. Het ideale plaatje zou zijn dat deze uitkruisingen stamboomsgewijs tot uiting komen maar helaas, in het verleden zijn kruisingen met een ander ras wel eens verzwegen en vind je dat dus niet altijd terug op stambomen of de genetische kaart.

Veel van de huidige catfancy Ragdolls zullen nakomelingen zijn uit de Blossom-Time lijnen van Laura en Denny Dayton. Ook Ragdolls zonder tussenkomst van Blossom-Time zijn uit originele IRCA lijnen van Ann Baker. Lijnen die zijn terug te leiden naar de vroegere catteries van Ann Baker (Raggedy Ann, ABE en Ann Baker Exclusive) en van de Daytons (Blossom-Time), worden nu 'traditionele lijnen' genoemd. Onder de niet traditionele lijnen verstaat men de lijnen waarin kruisingen zitten met andere rassen, o.a. voor nieuwe kleuren, zoals het rood en het tabby. Toch zijn de bekendste lijnen waar het rood en tabby uit voortkomen, de Ann Baker IRCA lijnen.

Omdat er bijna net zoveel meningen als fokkers zijn en fokkers in de loop der jaren nog al eens van mening veranderen, iets anders willen of nieuwe ideëen krijgen, is ook de (TICA) rasstandaard van de Ragdoll voortdurend in beweging. Zo heeft men de afgelopen jaren de kleuren red/creme, tortie en ook de aftekening tabby opgenomen in de rasstandaard.

De zo kenmerkende witte staartpunt bij de mitted is ooit vrij plotseling (ondemocratisch) uit de rasstandaard geschrapt en sindsdien niet meer toegestaan. Wel zijn er bijvoorbeeld v.w.b. de zgn. 'spots and dots' wijzigingen in de rasstandaard doorgevoerd. Dat de 'spots and dots' in de rasstandaard opgenomen zou worden daar was het gros van de fokkers niet in geïnteresseerd, terwijl voor de witte staartpunt door het overgrote deel van de fokkers keer op keer 'yes' gestemd werd en nog steeds wordt maar nog steeds niet terug is in de rasstandaard.

In Nederland is de Ragdoll eind 1980-er jaren voor het eerst geïntroduceerd. Vanaf halverwege de jaren 1990 begon het ras hier in rap tempo aan populariteit te winnen.

Na het millenium werd het ras in Nederland zo populair dat er in korte tijd ontzettend veel fokkers bij zijn gekomen.